دریا

اگر قلب خالی ام را دفن می کردم اگر دستش را رها نمی کردم با آن که پایم را بسته بود اگر با خشت خشت سکوتش برای خودم حصار امن غریبگی نمی ساختم اگر نمی گفتم تنها آدم روی زمین هم که باشی تنهایی انتخاب من است َمجبور بودم او را بشنوم او را با همان زبانی که اگر به دروغ نمی چرخید باید کلاهم را به آسمان پرتاب می کردم... اگر هر سوز سرما یادآور نبودنش نمی شد اگر بایدها دلم را نمی سوزاند و ای کاش ها گوشم را نمی پیجاند اگر زندگی به سرم سنگ نمی زد به جرم این که سرم به سنگ